Gdy jest się uczniem takiej szkoły, jak Zawodówka Śmierci trzeba się liczyć z tym, że każdy dzień będzie obfitował w przygody. Czy to zwykła lekcja, czy zajęcia dodatkowe, cały czas należy mieć na uwadze, że wszystko jest w tej placówce przeprowadzane w niestandardowy sposób. Tom drugi Soul Eater'a doskonale nam czyli zwykłym czytelnikom to uświadamia. Równocześnie wprowadza on nas również we właściwą akcję, której (przez czasochłonne zapoznawanie z bohaterami mangi) zabrakło w części pierwszej.

Już od pierwszych stron zostajemy wciągnięci w intensywny ciąg zdarzeń, gdyż Maka i Black Star ruszają na spotkanie z niezwykle silnym przeciwnikiem- Doktorem Franken Steinem. Mężczyzna jest idealnym przykładem szalonego naukowca czerpiącego obsesyjną wręcz przyjemność z przeprowadzania doświadczeń, eksperymentów i operacji na innych, żywych istotach. Steina oprócz niezwykłej inteligencji cechuje również siła, a dodatkowo umiejętność posługiwania się swoimi falami duszy bez konieczności posiadania broni. Nastoletni władający nie poddają się jednak tak szybko i pomimo iż ich misja wydaje się być samobójczą z determinacją stają do walki, która kończy się w zaskakujący, ale równocześnie szczęśliwy dla wszystkich sposób.

Niestety walka ze Steinem to jedynie błahostka w porównaniu z zagrożeniem ze strony nowego, prawdziwego wroga zarówno uczniów Zawodówki, jak i samego Pana Śmierci. Na scenie pojawia się bowiem prawdziwie groźna czarownica- Meduza oraz jej dziecko Crona, które to wspólnie wprowadzają swymi poczynaniami coraz więcej nieprzyjemnego chaosu. Co jest ich celem? A może raczej: kto?

Druga część przygód Maki i ekipy nie wprowadza nas już wyłącznie w realia, w jakich funkcjonują bohaterowie, lecz dąży do konkretnej fabuły, której kontynuacja znajdzie się w kolejnych tomach. Jest szybciej, intensywniej i krwawiej. Walka goni walkę, a w kolejne potyczki powtykane są coraz lepsze żarty czy to słowne, czy sytuacyjne (brawa dla tłumacza JPF-u, który wykonał kawał dobrej roboty!). Maka, Black Star i Kid dalej grają oczywiście pierwsze skrzypce, jednak nowe postacie tj. Stein czy Crona miło wzbogacają nam tę paletę i tak barwnych już charakterów. Sceny walk po raz kolejny trzymają w napięciu i są świetnie narysowane. Dane nam jest w trakcie ich przebiegu poobserwować, jak główne postacie radzą sobie w konfrontacjach zarówno między sobą, jak i z nowymi przeciwnikami i ich umiejętnościami. Skoro już o tym mowa to przyznam się, że pomimo iż moją ulubioną postacią w mandze jest Black Star, to stale odnoszę wrażenie, że najbardziej widowiskowo walczy Death the Kid. Prawdopodobnie dlatego, że stara się on zawsze oddawać ciosy symetrycznie. Tła i sam charakter komiksu utrzymują się dalej w obranej już konwencji lekkiego Halloween, co nadaje wszystkiemu nieporównywalnego z czymkolwiek innym klimatu.

Drugi tom mangi Soul Eater wywołuje w trakcie czytania wiele emocji. Można się przy nim zarówno trochę pośmiać, jak i dostać wypieków z powodu zaangażowania w jedno z licznych starć. Komiks ten może się spodobać każdemu bez jakichkolwiek ograniczeń wiekowych czy płciowych!

Za możliwość kontynuowania przygody z uczniami Zawodówki Śmierci dziękuję wydawnictwu:

Seria Zakochany tyran zaczęła wychodzić w Japonii w roku 2004 i bardzo szybko znalazła się na liście bestsellerów. W Polsce pojawiła się dzięki wydawnictwu Kotori, które od pewnego czasu zajmuje się urozmaicaniem naszego rodzimego rynku o tytuły dla fanek (i fanów?) yaoi.

Historia opowiada o skomplikowanej relacji między doktorantem Wydziału Rolnictwa- Souichim Tatsumi, a jego asystentem Tetsuhirą Morinaga. Mężczyźni pracują razem, jednak łączą ich nie tylko kontakty zawodowe. Morinaga jest bowiem od dłuższego czasu zakochany w swoim senpaiu, a raz mu nawet o tym powiedział. Był to szczerze mówiąc nie lada wyczyn, bo mimo iż brat Soiuchiego też jest homoseksualistą, to sam doktorant zalicza się z kolei do rasowych homofobów. Plus jest cholerykiem, który uwielbia wyżywać się na swym asystencie. Na szczęście pewnego dnia los daje Morinadze szansę w postaci niezwykłego napoju rozpalającego namiętność. I chociaż chłopak nie chce użyć go na swej miłości, to ciąg wydarzeń powoduje, iż mężczyźni w końcu lądują wspólnie w sypialni.
Jak jednak po czymś takim następnego dnia może zachować się homofob?

Zakochany tyran to równocześnie romans i komedia. Połączenie dość uległego, ale równocześnie będącego na skraju wytrzymałości Morinagi z bardzo porywczym i lubiącym mieć kontrolę Souichim, powoduje, że w mandze obfituje aż od scen wywołujących śmiech. Dodatkowym czynnikiem rozweselającym jest również samo tłumaczenie wykonane przez Kotori. Nie zamierzam ukrywać, że onomatopeje w stylu "ciap, ciap, ciap" czy określenia takie, jak "sztywny pal Azji" przyczyniły się w moim przypadku do jeszcze większej radości.

Odsuńmy jednak na chwilę kwestię komedii na bok. Fabuła, która opiera się na związku między cholerycznym homofobem, a zakochanym w nim od pierwszego wejrzenia asystentem to według mnie pomysł trafiony w dziesiątkę. Dzięki takiemu paradoksalnemu połączeniu relacje między głównymi bohaterami od samego początku są już lekko skomplikowane, więc mam nadzieję, że oszczędzi nam to w kolejnych tomach mocniejszych przeciwności losu, które bywają irytujące.

Sami bohaterowie również przypadli mi do gustu, jak bowiem można nie lubić charyzmatycznego senpaia, który pod wpływem młodszego kolegi topi się, jak masło? Czy też Morinagi potrafiącego w ciągu chwili zmienić się z popychadła w zaborczego i namiętnego faceta? Dodając do tego genialną kreskę autorki, dzięki której bohaterowie są prawdziwymi przystojniakami, cała manga zasługuje na wyłącznie pozytywną ocenę.

Warto zwrócić również uwagę, że Zakochany tyran oznaczony został 18+. Nie stało się tak bez przyczyny, gdyż jak już można było wywnioskować z mojego krótkiego streszczenia, w mandze zawarte są sceny łóżkowe. Nie są one wprawdzie przedstawione z anatomicznymi szczegółami, ale jednak dla osób przeczulonych i niekoniecznie akceptujących związki homoseksualne mogą być najzwyczajniej nie do przyjęcia, co jest logiczne. Patrząc na to jednak z innej strony ludzie, którzy mają problem z taką tematyką najzwyczajniej po taki komiks nie sięgną.

Zakochany tyran to zabawny romans, skierowany przede wszystkim do fanek/ fanów gatunku yaoi. Dla mnie jego lektura okazała się przyjemnością, dlatego z chęcią sięgnę po kolejne części tej historii, ponieważ mam nadzieję, iż utrzyma swój komediowy charakter.